ใช่ชีวิตจริง...หรือแค่ความฝัน?

(งานเขียนนี้เป็นเพียงจินตนาการเรื่องสมมุติของผู้เขียนเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

คนเรามักแยกไม่ออกว่า ในขณะที่นอนหลับฝันอยู่นั้น จะหลงเชื่อไปว่านั่นต้องใช่ 'ความจริง' เป็นแน่ จนกว่าจะตื่นจากการหลับฝัน ถึงได้รู้ว่า เรื่องราวเหตุการณ์ที่ผ่านไปนั้น เป็นเพียงแค่ 'ความฝัน' ที่เกิดขึ้นจากความคิดในระหว่างการนอนหลับ แล้วไม่นานต้องตื่นกลับสู่โลกแห่งความจริงในที่สุด

คนเราจึงยึดมั่นในโลกแห่งความจริงนี้ มากกว่าแค่ความฝันระหว่างการนอนหลับ เพราะเราสามารถรับรู้เรื่องราวเหตุการณ์ในโลกแห่งความจริงนี้ ผ่านสัมผัสทางกายหรือความรู้สึก ที่มีมากกว่าแค่สัมผัสทางความคิดอย่างเดียวในความฝัน ดังนั้น เรื่องราวเหตุการณ์ในโลกแห่งความจริง จึงมีผลกระทบต่อจิตใจมากกว่าความฝัน ถึงแม้ว่าเรื่องราวเหตุการณ์ในโลกแห่งความจริงกับความฝันนั้น จะยังคงหมุนเวียนสลับกันไปเรื่อยๆ ก็ตาม

แต่ถ้าเมื่อใดที่ชีวิตจริงหลับฝันแล้วไม่ตื่น เมื่อนั้นจะเป็นการตื่นจากฝันของดวงจิต เรื่องราวเหตุการณ์ในโลกแห่งความจริงที่ได้ตายจากไปนั้น จะเป็นเพียงแค่ 'มิติความฝัน' ของดวงจิตเท่านั้นเอง ในที่สุดดวงจิตจะต้องกลับสู่ 'มิติความจริง' ไปในที่สุด เรื่องราวเหตุการณ์ในมิติความจริงจะยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เช่นกัน รอจนกว่าดวงจิตจะได้หลับฝันใหม่อีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็น ‘โลกแห่งความฝัน’ หรือ ‘โลกแห่งความจริง’ ที่เราดำรงอยู่ อาจจะมีโลกอีกมิติความจริงที่ซ้อนทับอยู่ก็เป็นไปได้ สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่า เราจะต้องรู้ให้ได้ว่า ตอนนี้เราอยู่ในความจริงหรือกำลังฝัน แต่ประเด็นสำคัญนั้นอยู่ที่ตัวเราว่า จะเป็นผู้ดำเนิน ‘เรื่องราวเหตุการณ์’ นั้นต่อไปอย่างไร

(งานเขียนนี้เป็นเพียงจินตนาการเรื่องสมมุติของผู้เขียนเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

โดย แมลงปอ อากิระ
วันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 8 รักและเป็นห่วง

“ซายูริ!… ซายูริ ได้ยินไหม ซายูริ!” แมลงปอ อากิระ พยายามร้องตะโกนเรียกแมลงปอ ซายูริ ผ่านม่านแสงสื่อสารระหว่างดาว ด้วยละอองเกสรดอกทานตะวัน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับกลับมา ยิ่งทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงเธอมากยิ่งขึ้น เขาจึงลองถูเสียดสีละอองเกสรดอกทานตะวันให้เกิดแสงสว่างอีกหลายครั้ง และในที่สุดก็ปรากฎภาพบนม่านแสงขึ้น

“ซายูริ ที่แท้หลับอยู่หรอ ขอโทษด้วยที่ทำให้เธอตื่น ฉันดีใจที่ได้เห็นเธออีกนะ” แมลงปอ อากิระ พูดด้วยความรู้สึกที่สบายใจขึ้น
“เมื่อกี้ฉันเปิดดูอินเตอร์เน็ตจักรวาล ตอนนี้พวกแมลงปอที่ประท้วงหน่ะ ได้ก่อจราจลกระจายไปทั่วดาวโลกแล้ว ฉันเป็นห่วงเธอมากๆ เลยนะ หวังว่าคงไม่มาลามถึงแถวทุ่งดอกทานตะวันหรอกนะ”

แมลงปอ ซายูริ พยักหน้าตอบ แล้วส่งสายตาเพื่อสื่อว่ายังปลอดภัยดี

“ตอนนี้ฉันกำลังตามหา ผ้าฝ้ายทอ AEROK บนดาวดวงนี้อยู่ โชคดีที่มีแมลงปอผู้เฒ่า แกบอกมา ผ้าฝ้ายทอนั่น จะสามารถเช็ดใยแมงมุมป่าที่พันตัวเธอออกได้ แต่ก็จำได้ว่าที่ดาวโลกก็มีนำเข้าผ้าฝ้ายทอ AEROK ไปขายด้วย แต่คงแพงน่าดู ที่ดาวดวงนี้แทบทุกอย่างฟรีไม่คิดเงิน หวังว่าผ้าฝ้ายทอ AEROK ก็คงฟรีด้วยเหมือนกัน และฉันจะพยายามหามันให้เจอก่อนที่จะต้องเดินทางกลับดาวโลก แต่ก็กลัวเหมือนกันว่า จะได้กลับดาวโลกอีกหรือไม่ อยากให้ดาวโลกสงบสุขเร็วๆ จังเลย ถ้าไงมีอะไรก็ติดต่อมาได้นะ แค่นี้ก่อนนะ เป็นห่วงและคิดถึงมากๆ รักเธอนะ ซายูริ”

แมลงปอ ซายูริ ได้แต่พยักหน้าตอบ และมองเขาด้วยสายตาที่คิดถึง ภาพบนม่านแสงก็ดับลงหลังจากสิ้นสุดการติดต่อครั้งนี้

แมลงปอ อากิระ รู้สึกสบายใจขึ้นหลังจากที่ได้เห็นหน้าแมลงปอ ซายูริ อีกครั้งโดยที่เธอยังคงปลอดภัยอยู่ เขาจึงลงมาที่ชั้นใต้ดินของโรงแรมคอนโดข้าวโพดอีกครั้ง เพื่อหยิบอาหารของกินและน้ำหวานดอกไม้จากฟรีโซนซุปเปอร์มาร์เก็ต แล้วจึงขึ้นไปยังที่ห้องพักบนโรงแรมคอนโดข้าวโพดตามเดิม เขานั่งกินอาหารตามลำพังเพียงตัวเดียวท่ามกลางความเงียบและความคิดถึง

หลังจากกินอาหารและอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเสร็จแล้ว แมลงปอ อากิระ ได้ปูที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวลงบนพื้นห้อง เยื่อใยนุ่นขาวเป็นที่นอนในแบบพื้นเมืองดั้งเดิมของดาวดวงนี้ และยังเป็นที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวที่ให้ความอบอุ่นแก่หัวใจ หากใครได้นอนจะลืมเรื่องราวความทุกข์ต่างๆ นานาไปโดยไม่รู้ตัวระหว่างที่ได้นอน การที่เขาได้มีโอกาสนอนบนที่นอนเยื่อใยนุ่นขาวครั้งนี้ จึงถือเป็นประสบการณ์ความสุขที่หาไม่ได้เลยบนดาวโลก แล้วเขาก็เอนกายล้มตัวลงนอน แสงไฟในห้องค่อยๆ หรี่และดับมืดลงในที่สุด แมลงปอ อากิระ หลับตาอย่างมีความสุข โดยหวังว่า สักวันหนึ่งจะต้องพาแมลงปอ ซายูริ กลับมาใช้ชีวิตบนดาว South-AEROK ดวงนี้ให้ได้

โดย แมลงปอ อากิระ
วันอาทิตย์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

รัก คือ น้ำส้มคั้น

ความรัก เปรียบเสมือน น้ำส้มคั้น ที่นำมาปั่นใคร่ผสมให้หวานหอมน่าหลงไหล สีสันสวยตาดึงดูดใจให้อยากชิม ครั้นลิ้มรสแรกดื่มนั้น หวานชื่นจิตสุดคิดจะบรรยาย ยิ่งอยากรักอยากใคร่ยิ่งอยากดื่ม ดื่มทุกวันโลกสดใสจิตใจสบาย กลายเป็นความสุขที่อยากได้จากน้ำส้มคั้น

แต่ทว่าเมื่อนานวันบางครั้งตั้งทิ้งไว้ ใคร่แขวนลอยได้ตกตะกอนนอนก้นลง จนไร้รสหมดสีสันสิเน่หา เหลือเพียงน้ำใสๆ จืดชืดไม่น่ามองไม่น่าชิม เลยต้องเปลี่ยนไปลิ้มรสหาของใหม่ตามแต่ใจ หากมีใครยังคงดื่มน้ำส้มคั้นตกตะกอนไม่คิดเปลี่ยนไป ก็เพราะหัวใจที่มีให้กับน้ำส้มคั้นใสๆ นั้นเป็น... รักแท้จริง

โดย แมลงปอ อากิระ
วันพฤหัสบดีที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

ทั้งหิวทั้งเหงา

เราจะหิวเมื่อท้องเราได้ว่างเปล่า
เราจะหง่าวเมื่อหัวใจไม่มีใคร
หากความหิวแทนความเหงาเมื่อยามใด
ย้ายหัวใจไปรอไว้ตรงที่ท้อง...

โดย แมลงปอ อากิระ
วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 7 เครดิตความดีมีค่ามากกว่าเงิน

ภูมิประเทศบนดาว South-AEROK ส่วนใหญ่จะเป็นภูเขาและเทือกเขาสูง ส่วนพื้นที่ราบจะเป็นพื้นที่ริมแม่น้ำ และชายทะเล ประชากรแมลงปอบนดาว มากกว่าร้อยละ 90 จะอาศัยกันอยู่ตามเมืองใหญ่ๆ มากกว่าการอาศัยตามป่าเขา เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนธรรมชาติ ด้วยความเจริญทางเทคโนโลยีทางความคิดที่มีมากกว่าดาวโลก แมลงปอบนดาว South-AEROK จึงมีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีระดับสภาพจิตที่สูงกว่า

รถบัสกระดาษที่แมลงปอ อากิระ ได้โดยสารมาทางตะวันตก ได้นำพาเขาผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยอุโมงค์ลอดภูเขานับร้อยๆ ลูก ภาพที่เห็นจนชินตา เป็นภาพต้นไม้ ท้องฟ้า สลับกับแสงจากหลอดไฟที่วิ่งเป็นสายบนความมืดในอุโมงค์ เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่างสลับกันไป จนทำให้เขาต้องเผลอหลับไป ในบางช่วงของเส้นทางอันยาวไกลนี้

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า รถบัสกระดาษได้จอดพักที่โรงแรมคอนโดข้าวโพด แมลงปอตัวอื่นๆ ต่างพากันลงจากรถบัสกระดาษ แล้วลากกระเป๋าเดินทางของแต่ละตัวเข้าโรงแรมเพื่อพักแรม ส่วนแมลงปอ อากิระ ก็ลงจากรถบัสกระดาษเป็นตัวสุดท้าย เขามองไปรอบๆ บริเวณแล้วจึงเดินตามเข้าไป เพื่อจับจองห้องว่างสำหรับพักแรมคืนนี้

สินค้าและบริการต่างๆ โดยส่วนใหญ่บนดาว South-AEROK ดวงนี้ จะมีให้ใช้กันฟรีๆ ไม่คิดเงิน ด้วยทรัพยากรที่มีเหลือเฟือ และจัดสรรแบ่งปันกันอย่างทั่วถึง ทำให้คุณภาพชีวิต และสภาพจิตของประชากรแมลงปอที่นี่อยู่ในระดับดี อันเนื่องมาจากนโยบายของผู้นำของดาวดวงนี้ ได้ยกเลิกระบบเงินตราแลกเปลี่ยนภายในดวงดาว แล้วใช้ระบบ ‘เครดิตความดี’ เข้ามาแทน เพื่อใช้แลกเปลี่ยนกับสินค้าและบริการบางอย่างที่มีจำกัด และต้องนำเข้าจากต่างดาว ดังนั้นแมลงปอส่วนใหญ่จึงประกอบอาชีพตามที่ตนเองรัก และประพฤติแต่ความดี เพื่อให้มีเครดิตความดี ไว้แลกสิ่งของเครื่องใช้นำเข้าจากนอกดาวที่ต้องการ และนโยบายนี้ยังทำให้แมลงปอจรจัดยาจก หมดไปจากดาว South-AEROK แห่งนี้

พอถึงเวลา 3 ทุ่มกว่า แมลงปอ อากิระ ก็ลงมาที่ชั้นใต้ดินของโรงแรมคอนโดข้าวโพด เพื่อใช้งานอินเตอร์เน็ตจักรวาล เขานั่งลงที่หน้าดอกทิวบี้ เปิดดูเว็บไซต์ข่าวของดาวโลก แล้วเขาก็ตกใจ ตอนนี้กลุ่มแมลงปอผู้ประท้วง ได้ก่อจราจลความรุนแรงทำลายสถานที่และสิ่งของต่างๆ กระจายไปทั่วทุกมุมเมืองของดาวโลก กองกำลังหน่วยปราบพิฆาตแมลง ก็ได้แต่ยืนคุมสถานการณ์ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันไม่ใช่สงครามระหว่างดาว

แมลงปอ อากิระ รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก ว่าตอนนี้แมลงปอ ซายูริ จะเป็นอย่างไรบ้าง และแมลงปอญาติๆ จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร และที่สำคัญ เขาจะกลับดาวโลกได้อย่างไร ถ้าหากทุกอย่างบานปลายแล้วไม่มีดาวโลกหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ความเครียดเริ่มขึ้นสมอง เขาจึงรีบขึ้นไปที่ห้องพักบนโรงแรมคอนโดข้าวโพด แล้วหยิบละอองเกสรดอกทานตะวันออกจากถุงฝ้ายติดตัวใบเล็กออกมา ทำการถูเสียดสีกันให้เกิดแสงสว่าง เพื่อที่จะติดต่อกลับไปยังแมลงปอ ซายูริ ที่อยู่บนต้นทานตะวัน หลังจากได้ถูกใยแมงมุมป่าพันม้วนเป็นดักแด้

“ซายูริ!… ซายูริ! ได้ยินไหม รับสายด้วย!” แต่ทว่าไม่มีสัญญาณภาพตอบรับกลับมา เขากระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก ที่ยังไม่สามารถติกต่อกับเธอได้

โดย แมลงปอ อากิระ
วันจันทร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 6 แมลงปอผู้เฒ่าแก่บนยอดเทือกเขา

อากาศยามเช้าบนดาว South-AEROK ในช่วงฤดูใบไม้ผลิจะเย็นสบายไม่ถึงกับหนาวมาก วันนี้แมลงปอ อากิระ ตื่นเช้าเป็นพิเศษ และออกมานั่งชมบรรยากาศนอกระเบียงห้องพักรวงผึ้งที่สูงจากพื้นดินหลายร้อยเมตร แสงไออุ่นจากพระอาทิตย์เป็นเสมือนกาแฟถ้วยแรกของสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้ ความเงียมค่อยๆ จางหายไป เสียงนกร้องเพลงดังขึ้นเป็นระยะๆ

เมื่อได้เวลาอาหารเช้า แมลงปอ อากิระ จึงลงมาที่ชั้นล่างของโรงแรม พบกับอาหารบุฟเฟ่ต์ที่จัดเตรียมไว้มากมายหลากหลายเมนู เขาหยิบอาหารต่างๆ ใส่จานมานั่งกินเพียงตัวเดียวที่โต๊ะ เขาหยิบอาหารเข้าปากแล้วรู้สึกว่าอร่อยมาก รสชาตินั้นแตกต่างจากอาหารบุฟเฟ่ต์ที่โรงแรมบนดาวโลก และเขาก็ชื่นชอบกับการกินสาหร่ายสายรุ้งที่อัดเป็นแผ่นบางกรอบเป็นอย่างมาก

“อยากให้ ซายูริ มาด้วยจัง” เขาพูดกับตนเอง แล้วความกังวลใจก็เข้ามาในจิตใจ ว่าจะทำอย่างไรจึงจะหาวิธีช่วยเธอได้

หลังจากกินอาหารเช้าอิ่มแล้ว แมลงปอ อากิระ เดินออกมาข้างนอกโรงแรม ยืนมองดูธรรมชาติอันงดงามที่แตกต่างจากดาวโลกเหลือเกิน เขาออกบินสำรวจไปทั่วบริเวญนั้น จนกระทั่งมาถึงที่หอบังคับกระเช้าลอยฟ้า ที่เชื่อมไปยังปลายยอดของเทือกเขา SL-San เขาเห็นแมลงปอหลายตัวกำลังต่อแถวเพื่อขึ้นกระเช้าลอยฟ้า เขาจึงบินไปยังปลายแถว แล้วจึงต่อคิวรอ

เวลาผ่านไปหนึ่งถึงสองชั่วโมง แมลงปอ อากิระ จึงได้ขึ้นกระเช้าลอยฟ้า ลอยขึ้นไปที่ยอดของเทือกเขา SL-San เขาตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก มองเห็นวิวธรรมชาติเบื้องล่างนั้นงดงามยิ่ง เต็มไปด้วยต้นไม้พันธุ์ไม้นานาชนิด สีชมพู สีเขียว สีส้ม และสีแดง กระจายทั่วพื้นที่ป่าบนเทือกเขาแห่งนี้ ในไม่ช้ากระเช้าลอยฟ้าก็ได้นำพาเขาและแมลงปอตัวอื่นๆ ขึ้นมาถึงฐานยอดเขา อากาศบนยอดนี้เย็นมากๆ ลมพัดแรงตลอดเวลา ทำให้แมลงปอ อากิระ เกือบจะปลิวไปตามแรงลม เขาได้เดินไต่ไปตามแนวสันของยอดเขาเพื่อขึ้นไปให้ถึงที่ปลายยอดสูงสุด เช่นเดียวกับแมลงปอตัวอื่นๆ ที่พยายามพากันปีนไปที่ยอดสูงสุดเพื่อร้องตะโกนออกไป แต่ด้วยลมพัดแรงมากๆ เหลืออีกแค่ประมาณ 10 เมตรจึงจะถึงปลายยอดสูงสุด เขาได้หยุดปีนด้วยความเหนื่อย แล้วหันมามองทิวทัศน์เบื้องล่างจากปลายยอดสูงสุดของเทือกเขา SL-San

“วู…ว์! สวัสดี! สวยงามมาก ไกลสุดลูกหูลูกตาเลย” เขาร้องตะโกนออกไปที่หน้าผา แต่ไม่มีเสียงสะท้อนใดๆ กลับมาเลย ทันใดนั้น ก็มีมือมาสะกิดที่ด้านหลังของเขา แมลงปอ อากิระ จึงหันหน้าไปดู เป็นมือของแมลงปอผู้เฒ่าแก่ที่มาสะกิด

“พ่อหนุ่มอยากจะช่วยเพื่อนสาวใช่ไหม” แมลงปอผู้เฒ่าแก่เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงสั่นอย่างช้าๆ
“ชะ ใช่… ใช่ครับ” แมลงปอ อากิระ ทำหน้าแปลกใจที่ทำไมแมลงปอผู้เฒ่าแก่ถึงได้ถามเช่นนั้น แล้วยังสามารถพูดภาษาโลกได้ด้วย
“ผ้าฝ้ายทอ AEROK เป็นผ้าที่สามารถช่วยเช็ดใยแมงมุมต่างๆ ให้หลุดออกจากร่างกายอย่างง่ายดาย” แมลงปอผู้เฒ่าแก่ ยกมือขึ้นชี้ไปทางทิศตะวันตก แมลงปอ อากิระ หันมองตามปลายมือที่ชี้

“ผ้าฝ้ายทอ AEROK หรือครับ…” แมลงปอ อากิระ หันหน้ากลับมาถามเพื่อทวนให้แน่ใจ แต่ปรากฏว่า แมลงปอผู้เฒ่าแก่ ได้หายไปไหนแล้วไม่รู้ เขาเห็นแต่แมลงปอตัวอื่นๆ ที่กำลังปีนขึ้นปีนลงบนยอดเขานี้
“สงสัยท่าทางแกจะรีบ ยังไม่ทันได้ขอบคุณเลย”

แมลงปอ อากิระ ลงจากเทือกเขา SL-San ด้วยกระเช้าลอยฟ้า เมื่อถึงพื้นดิน เขาก็บินกลับไปยังโรงแรม เขาเดินถามโดยยกชี้มือไปทางทิศตะวันตก เพื่อถามแมลงปอผู้ขับบัสกระดาษ ว่าคันไหนจะมุงหน้าไปทิศนั้นบ้าง ในที่สุดก็เจอกับรถบัสกระดาษ คันที่จะเดินทางไปทิศตะวันตกของดาว AEROK

โดย แมลงปอ อากิระ
วันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 5 ความคิดถึงจากต่างแดน

รถบัสกระดาษวิ่งไปตามเส้นทางผ่านภูเขามากมายหลายลูก และบางช่วงต้องลอดอุโมงค์ที่เจาะผ่านทะลุใต้ภูเขาเป็นทางยาว แมลงปอ อากิระ นั่งที่ริมหน้าต่างของรถบัสกระดาษ มองดูวิวริมข้างทางด้วยความรู้สึกตื่นเต้น จนลืมเรื่องกังวลใจเกี่ยวกับเหตุการณ์ร้ายที่เกิดขึ้นกับแมลงปอ ซายูริ ที่เขาจะต้องหาวิธีช่วยเธอ อาจเพราะนี่เป็นครั้งแรกของการเดินทางระหว่างดวงดาวอย่างที่เขาใฝ่ฝันไว้ตั้งแต่ยังเป็นตัวโม่งเล็กๆ (ตัวอ่อนก่อนเปลี่ยนแปลงเป็นแมลงปอ) ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่เป้าหมายอย่างดาว NAPAJ ที่เขาตั้งใจไว้ แต่ดาว South-AEROK ดวงนี้ก็มีสภาพใกล้เคียงกับดาว NAPAJ อยู่เหมือนกัน

เวลาประมาณบ่ายแก่ๆ พระอาทิตย์ก็เริ่มอ่อนแสงลงจากการถูกเมฆหมอกมาบดบัง ด้วยสภาพอากาศหนาวเย็น ดาวดวงนี้จะมีช่วงที่แสงอาทิตย์ส่องผ่านได้เต็มที่แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น และในที่สุดรถบัสกระดาษก็เดินทางมาถึงตีนเขาของเทือกเขา SL-San แมลงปอผู้โดยสารตัวอื่นๆ ต่างพากันลงจากรถบัสกระดาษ แล้วเข้าที่พักโรงแรมที่มีลักษณะคล้ายๆ รวงผึ้งเป็นช่องๆ เรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ สักพักแมลงปอ อากิระ ลงจากรถบัสกระดาษเป็นตัวสุดท้าย โดยที่ยังไม่ได้พูดคุยอะไรกับใครเลยระหว่างทาง เนื่องจากแมลงปอที่ดาวดวงนี้เป็นพวกชาตินิยม จึงไม่ใช้ภาษาสากลในการสื่อสาร แล้วเขาก็เดินเข้าโรงแรมตามไป

“… รายงานข่าวด่วน! ขณะนี้กลุ่มแมลงปอผู้ประท้วงที่ไม่พอใจต่อทางการของดาวโลก ได้ออกมารวมตัวกัน และยึดสถานที่สำคัญๆ ของทางการบนดาวโลกไว้หมดแล้ว…” เสียงจากโทรทัศน์ฝักบัวที่ห้องล็อบบี้ลอยมาเข้าหูของแมลงปอ อากิระ ทำให้เขาหยุดยืนแล้วหันไปดู

“โดยกลุ่มแมลงปอผู้ประท้วง ได้ยื่นคำขาดให้ผู้นำแมลงแห่งดาวโลก ต้องลาออกจากตำแหน่งภายในคืนวันนี้ ส่วนทางการของดาวโลก ก็ไม่ได้ทำตามข้อเรียกร้องนั้น และยังได้ยกกองกำลังหน่วยปราบพิฆาตแมลง มาปิดล้อมกลุ่มแมลงปอผู้ประท้วงไว้รอบด้าน สถานการณ์ตึงเครียดมาก หากมีความเคลื่อนไหวใดๆ จะรายงานข่าวเข้ามาอีก ข่าวต่อไปดาราสาวแมลงปอได้ถูกจับในข้อหามั่ว…”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงรายงานจากโทรทัศน์ฝักบัว แมลงปอ อากิระ รีบเดินขึ้นห้องพักรวงผึ้งของเราโดยทันที ด้วยความเป็นห่วงแมลงปอ ซายูริ และแมลงปอญาติๆ ทุกตัวของเขา หลังจากนั้นเขาหยิบละอองเกสรดอกทานตะวันออกจากถุงฝ้ายติดตัวใบเล็กออกมา แล้วทำการถูเสียดสีกันให้เกิดแสงสว่าง ทันใดนั้นตรงใจกลางห้องก็เกิดแสงภาพจางๆ บนม่านแสง เป็นภาพของ แมลงปอ ซายูริ ที่ถูกพันม้วนเป็นดักแด้ด้วยใยแมงมุมป่า เธอนั่งพิงลำต้นทานตะวันด้วยสีหน้าอิดโรย เขาจึงตะโกนเรียกเธอที่อยู่ในม่านแสง

“ซายูริ! ซายูริ ได้ยินฉันไหม ซายูริ!” ซายูริในม่านแสงก็พยายามเหยียดเท้ามาถูกับละอองเกสรดอกทานตะวันที่ถูกโรยรอบตัวเธอไว้ แล้วเธอก็เงยหน้ามามองเขา การสื่อสารระหว่างดาวสามารถติดต่อได้แล้ว

“ซายูริ เป็นไงบ้าง หิวไหม น้ำเลี้ยงของต้นทานตะวันยังไหลอยู่หรือเปล่า?” เขาถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วง ส่วนแมลงปอ ซายูริ ก็ได้แต่พยักหน้าตอบ เพราะถูกใยแมงมุมป่าพันปิดปากไม่สามารถเอ่ยคำพูดได้

“ก็ดีแล้ว เธออยู่บนต้นทานตะวันจะปลอดภัยที่สุด รู้ไหมตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน ฉันอยู่ที่ดาว South-AEROK เรื่องมันยาว ไว้กลับไปแล้วจะเล่าให้ฟัง แต่ที่นี่สวยมากๆ เลย อยากให้เธอได้เดินทางมาด้วยจัง ยังไงฉันจะต้องกลับไปหาเธอให้ได้เร็วๆ นี้นะ ซายูริ”

“พอดีเมื่อตะกี้ ฉันฟังข่าว เห็นว่าตอนนี้ดาวโลกกำลังมีเหตุการณ์แมลงปอประท้วงกันอยู่ ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าไงเดี๋ยวฉันจะติดต่อกลับไปนะ ต้องประหยัดละอองเกสรดอกทานตะวันไว้ใช้ติดต่อกันในยามจำเป็น เป็นห่วงและคิดถึงมากๆ รักเธอนะ ซายูริ” หลังจากที่แมลงปอ ซายูริ พยักหน้าตอบ และมองเขาด้วยสายตาที่คิดถึง ภาพบนม่านแสงก็ดับลง

แมลงปอ อากิระ เดินไปนั่งที่ระเบียงนอกห้องพักรวงผึ้งที่สูงจากพื้นดินหลายร้อยเมตร เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า เป็นค่ำคืนที่มืดสนิท ท้องฟ้าของดาว South-AEROK ดวงนี้ ช่างเงียบเหงาเสียยิ่งกะไร ไม่มีแม้แต่แสงจันทร์ หรือแสงดาว ที่จะมาช่วยคลายความกังวล และความคิดถึงในหัวใจของเขาลงได้

โดย แมลงปอ อากิระ
วันศุกร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 4 ด่าน ต.ม. ที่แสนโหด

แมลงปอ อากิระ ลืมตาขึ้น หลังจากหลับไปโดยไม่รู้ตัว เพราะความเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์ร้ายๆ ที่ต้องบินอุ้มแมลงปอ ซายูริ ที่โดนใยแมงมุมป่าพันเป็นดักแด้ พาเธอไปหลบซ่อนที่ทุ่งดอกทานตะวัน และยังต้องบินทั้งวันเพื่อตามหาความช่วยเหลือ แต่แล้วกลับกลายต้องมาเดินทางระหว่างดาวตัวเดียวโดยไม่ได้ตั้งใจ เขามองออกไปที่นอกหน้าต่างของตะกร้าห้องโดยสารของลูกโป่งสวรรค์ เป็นภาพท้องฟ้าและก้อนเมฆที่สวยงามเป็นสีฟ้า ม่วง อมชมพู

“นี่ใช่ไหม ดาว South-AEROK ก็คล้ายๆ โลกของเราเหมือนกัน” แมลงปอ อากิระ พูดกับตนเอง แล้วลูกโป่งสวรรค์ก็ค่อยๆ ร่อนลงที่สนามบินระหว่างดาวของดาว South-AEROK เขาและผู้โดยสารตัวอื่นๆ ก็พากันเดินไปที่ ต.ม. (ด่านตรวจแมลงเข้าดาว) และก็ต่อแถวเพื่อตรวจประทับตราหนังสือเดินทางระหว่างดาวที่ปลายปีกของแต่ละตัว ถึงแม้ว่าดาวดวงนี้จะไม่ต้องขอวีซ่าก็ตาม แต่ด่าน ต.ม. ที่นี่ได้ชื่อว่า เป็นด่านตรวจแมลงเข้าดาวที่โหดและเข้มงวดที่สุด เขาเริ่มกังวลใจว่า การมาดาวดวงนี้โดยไม่ได้วางแผน ไม่มีจุดหมาย ถ้าไม่ผ่านการตรวจ จะทำอย่างไรดี เพราะการลักลอบเข้าดาวโดยผิดกฏหมาย มีโทษสถานเดียวคือ กำจัดทิ้ง!

และแล้วก็ถึงคิวแมลงปอ อากิระ เพื่อตรวจแมลงเข้าดาว เขายืนนิ่งอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ เครื่องตรวจเริ่มสแกนหนังสือเดินทางระหว่างดาวที่ปลายปีกของเขา วินาทีผ่านไปช้าๆ ตามจังหวะเสียงหัวใจเต้น ตุบ… ตุบ… ตุบ… ตุบ… เพื่อรอคำตอบจากแมลงปอเจ้าหน้าที่ของด่านตรวจแมลงเข้าดาว

“ไปได้…. เชิญตัวต่อไปครับ” เมื่อสิ้นเสียงแมลงปอเจ้าหน้าที่ ความโล่งใจของเขาก็เข้ามาแทน แมลงปอ อากิระ เดินออกมาที่หน้าอาคารของสนามบินระหว่างดาว และมองไปรอบๆ

“อากาศดีกว่าโลกเราอีก เย็นสบาย…” เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดพร้อมกางแขนบิดขี้เกียจ
“สวยดี น่ามาอยู่ที่นี่ แต่เสียดายที่ ซายูริ ไม่ได้มาด้วย เป็นห่วงเธอจัง ป่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง” เขาเริ่มกังวลใจ

แมลงปอ อากิระ หันหลังกลับไปดูที่ป้ายบอกเที่ยวบิน พบว่า เที่ยวบินกลับสู่โลกจะมีในอีก 4 วันข้างหน้า เขาคิดว่าไหนๆ ก็ได้มาที่นี่แล้ว และต้องรออีก 4 วัน ถ้างั้นลองตามหาดูว่า อาจจะมีวิธีแกะใยแมงมุมป่าออกจากร่างกายของแมลงปอ ซายูริ ก็ได้ ดีกว่าปล่อยเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ ใช่แล้ว ต้องไปถามชาวพื้นเมืองบนดาวดวงนี้ เผื่ออาจจะได้คำตอบดีๆ เขาจึงรีบเดินไปขึ้นรถบัสกระดาษที่จอดอยู่ด้านหน้า โดยหวังว่า รถบัสกระดาษคันนี้ มันจะพาไปหาสิ่งที่เขาต้องการ

โดย แมลงปอ อากิระ
วันพฤหัสบดีที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

แมลงปอ อากิระ ตอนที่ 33 Part 3 ลูกโป่งสวรรค์

แมลงปอ อากิระ บินด้วยความเร็วอย่างเร่งรีบเพื่อที่จะค้นหาหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดในระแวกนั้น เพื่อร้องขอความช่วยเหลือจากแมลงปอตัวอื่นๆ หลังจากที่ แมลงปอ ซายูริ เพื่อนร่วมเดินทางได้ถูกพันด้วยใยแมงมุมป่ากลายเป็นดักแด้ไม่สามารถขยับร่างกายได้ เมื่อเขาบินมาได้ระยะทางไกล ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า กลางคืนที่หนาวเย็นเข้ามาแทนที่ และแล้วในที่สุดเขาก็ได้เห็นแสงไฟมาแต่ไกลทางด้านซ้ายของเขา

“สงสัยแถวนั้นต้องมีใครอยู่บ้างสินะ” แมลงปอ อากิระ พูดกับตันเอง แล้วเปลี่ยนทิศทางบินไปยังกลุ่มแสงไฟระยิบระยับ ในไม่ช้าเสียงเจี้ยวจ้าวจากกลุ่มแสงไฟก็ดังชัดขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเข้าใกล้ แล้วเขาก็เห็นว่าที่นั้นคือ สนามบินระหว่างดาว นี่เอง มีลูกโป่งสวรรค์ลอยขึ้นลงตลอดเวลา เขาจึงเร่งตรงไปยังลูกโป่งสวรรค์สีน้ำเงินใบที่ใกล้ที่สุด แล้วร้องตะโกนขอความช่วยเหลือจากแมลงปอตัวอื่นๆ ที่กำลังต่อแถวยาวเหยียด แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะ แมลงปอตัวอื่นๆ จำนวนมากต่างกำลังยุ่งกับการ Check in เพื่อขึ้นลูกโป่งสวรรค์ใบนั้น

“ประกาศ! ผู้โดยสารโปรดทราบ ผู้โดยสารที่มีความประสงค์จะเดินทางไปดาว South-AEROK เที่ยวบินที่ AR2009 เวลา 5 ทุ่ม โปรดขึ้นลูกโป่งสวรรค์ด้วยค่ะ เครื่องจะออกเดินทางอีก 5 นาทีต่อจากนี้ค่ะ” เสียงประกาศจากสนามบินระหว่างดาวดังขึ้น

แต่ทว่า แมลงปอ อากิระ กลับไม่ได้ยินเสียงประกาศนี้ เขายังคงพยายามเข้าไปพูดขอความช่วยเหลือจากแมลงปอตัวอื่นๆ ที่กำลังต่อคิว Check in เพื่อขึ้นลูกโป่งสวรรค์ใบนั้น และก็ยังไม่มีใครสนใจว่าเกิดเรื่องอะไรร้ายแรงขึ้นกับเขาที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน แมลงปอ อากิระ จึงตัดสินใจแทรกตัวกั้นระหว่างแถวที่แมลงปอตัวอื่นๆ กำลังต่อคิวกัน

“ขอโทษครับ ขอโทษครับ ผมต้องการความช่วยเหลือครับ คือว่าเพื่อนของผม เธอถูกพันด้วยใยแมงมุมป่า กำลัง…” ยังไม่สิ้นสุดคำพูด แมลงปอตัวหนึ่งทางด้านหลังที่ต่อคิวอยู่ก็ดันแถวตัวข้างหน้าจนกระแทกแมลงปอ อากิระ กระเด็นล้มเข้าไปที่จุด Check in เขาพยายามลุกขึ้นมาแต่ก็ยังไม่ทันจะหันกลับไปพูดกับแมลงปอตัวที่ผลักเขา แมลงปอเจ้าหน้าที่สนามบินระหว่างดาวก็หยิบปลายปีกของเขาเข้าเครื่องตรวจหนังสือเดินทางระหว่างดาว แล้วก็ดันเขาเข้าไปยังตะกร้าห้องโดยสารที่ผูกติดกับปลายเชือกของลูกโป่งสวรรค์ทันที

ทุกอย่างเป็นระบบอัตโนมัติ เขาถูกระบบสายพานนำตัวเขามามัดติดกับเก้าอี้ เขาพยายามดิ้นและจะแก้มัด แต่ไม่ทันการณ์ ลูกโป่งสวรรค์สีน้ำเงินใบนี้ได้ลอยตัวขึ้นออกจากสนามบินระหว่างดาวอย่างรวดเร็ว ลอยขึ้นไปยังท้องฟ้า สูงขึ้นเรื่อยๆ ผ่านชั้นบรรยากาศ ก้อนเมฆ แล้วลูกโป่งสวรรค์สีน้ำเงินใบนี้ก็หายเข้าไปในช่องรูวงกลมที่เป็นช่องเล็กๆ บนท้องฟ้า เพื่อเดินทางผ่านอุโมงค์อวกาศที่ถูกสร้างเป็นทางเชื่อมระหว่างดาว

“ซายูริ เดี๋ยวผมจะกลับมา อดทนรอหน่อยนะ ขอโทษด้วยนะ” แมลงปอ อากิระ พูดปลอบใจกับตัวเองกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และเขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องเดินทางไปดาว South-AEROK ผ่านอุโมงค์อวกาศด้วยลูกโป่งสวรรค์

โดย แมลงปอ อากิระ
วันพุธที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.

โรคจิตชอบโชว์ กับ โรคจิตชอบแชร์

ลึกๆ แล้ว คนเราชอบที่จะอวดจะโชว์ในสิ่งที่ตนเองมีและภาคภูมิใจ เช่น เงินทอง ทรัพย์สิน ความรู้ ความสามารถ เกียรติยศ ศักดิ์ศรี ฯลฯ ซึ่งเราจะสังเกตุได้จากพฤติกรรมและสิ่งรอบข้างของคนๆ นั้น เช่น การแต่งกายที่มีเครื่องประดับมากมาย การตกแต่งบ้านที่มีใบประกาศนียบัตรเต็มฝาผนัง เป็นต้น ซึ่งไม่ถือว่าเป็นเรื่องแปลก แต่ถ้าอะไรมันมากไปเกินพอดี และไม่เหมาะสมต่อสังคม อาจจะเข้าข่าย "โรคจิตชอบโชว์" ก็เป็นไปได้

ยุคสมัยเปลี่ยนไป ก็จะมีคนอีกประเภทหนึ่งเกิดมาพร้อมกับโลกอินเตอร์เน็ต และมีความสุขกับการได้อวดคนอื่น ว่าตนเองเป็นผู้ค้นพบสิ่งที่สุดยอด ราวกับว่าได้ค้นพบทวีปใหม่ที่ยังไม่มีมนุษย์คนใดพบเจอมาก่อน แล้วนำมาอวดมาโชว์ประกาศให้ชาวโลกได้รับรู้ โดยการแชร์ลงโลกอินเตอร์เน็ต ซึ่งเป็นประโยชน์แก่คนอื่นที่จะได้เข้าถึงสิ่งที่สุดยอดนั้นๆ ทั้งๆ ที่เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นแค่เรื่องที่แสนจะธรรมดาๆ แต่ถ้าอะไรมันมากไปเกินพอดี และไม่เหมาะสมต่อสังคม อาจจะเข้าข่าย "โรคจิตชอบแชร์" ก็เป็นไปได้เช่นกัน

โดย แมลงปอ อากิระ
วันพุธที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554

Copyright © 2011 Akira Dragonfly All rights reserved.